Maandag ochtend... een nieuwe werkweek... Bij mij is het al maandag avond en werkweken bestaan niet... Nee, ik werk álle dagen, en dan maar liefst 2 héle uren per dag... zwaar leven... 2 héle uren bedden opmaken, kamers schoonmaken, douches, toiletten en de keuken schoonmaken en dan heb ik de rest van de dag vrij, ik heb besloten om, op die twee uurtjes na dan, vakantie te vieren. Dus... naar het strand gaan, rond te fietsen, boekje lezen in de tuin. Tjah... Ik heb geprobeerd een baantje te regelen hier, maar ja het loopt tegen het einde van het somerzeisoen, somerzeizoen, zomerseizoen... Zei ik dat nou drie keer? Heb ik het nou verkeerd geschreven? Sorry, ik hoef mijn hersens hier ook niet zo heel erg vaak te gebruiken en daarnaast vind ik het wel leuk om jullie het even in te wrijven dat het hier zomer is... Oké, het regent hier ook wel eens, het is ook wel eens bewolkt, maar ik loop álle dagen in een korte broek en in een hempje... nee, zo maken wij/jullie dat niet mee in het zomerseizoen in Nederland. VIVA AUSTRALIE!!!

Oke, even serieus... Ik ben nu iets langer dan een week in Hervey Bay, een hostel schoonmaken in ruil voor gratis accommodatie. Ik had gehoopt hier een betaald baantje te vinden, maar zoals gezegd is het het einde van het zomerseizoen, dus ze zoeken geen extra mensen, zeker niet voor een korte tijd. Goed dan, geen nood, ik zeg genieten!

Ik ben precies 5 weken in Evans Head gebleven, een wisselende tijd... want het werk was was over het algemeen niet zwaar... ik bedoel maar... als er van je verwacht wordt dat je een paar uur per dag lekker in het zonnetje mag zitten boekje lezen... en dan af en toe een kayak naar het water slepen en de mensen van reddingsvesten en peddels voorzien en geld in ontvangst nemen. Tjah... je hebt zwaardere banen... :-) Liz en Sheena waren leuke meiden en we hadden veel lol samen. Het enige ellindige was John... tjah John... In mijn vorige blog heb ik volgens mij al over hem verteld. Na een zware week kayaken en krijtborden sjouwen naar het park konden we weer met de truck in het park, een hele opluchting. Kort daarna was het hostel volgeboekt met tien Australische tieners, het hostel had maar tien bedden, dus er was geen plek voor ons. John bood ons aan om in zijn bed te slapen, maar serieus... alleen al na het zien van zijn toilet wil je niet in een bed slapen waar John normaal in slaapt, dussss het werd een tent. Tjah een aantal uren per dag werken voor accommodatie en dan is je accommodatie een tent... En je kon geen stap in de keuken zetten vanwege de ontzettende troep van de tieners, wat een tróép!

Sheena had een goede oplossing: bij onze twee lokale vrienden in huis slapen. Maar John wilde niet hebben dat we daar allemaal sliepen dus zat er niks anders op dan een hele week lang samen met Liz in de tent te slapen. Ook Oud & Nieuw hebben we gevierd bij deze vrienden: Josh & Rod, woonden samen (nee, geen homo's, toevallig allebei net vrijgezel en nee, geen materiaal voor mij). Tot een uur of 1 waren we daar met zn drieën (Sheena, Liz en ik) aan de champagne en Whiskey Cola, toen we na 1 uur naar het strand wilden lopen liepen we Josh en Rod met wat vrienden tegen het lijf die net terug naar huis wilden gaan, dus wij zijn mee terug gegaan om de hele nacht in de woonkamer te dansen en na een avondje dansen en drinken, moet je natuurlijk eten! Dus dat werd voor het eerst van mijn leven een broodje pindakaas, waar ik altijd van walgde maar sindsdien eet ik het elke dag op mijn brood! Op moeders recept: pindakaas met brood - sorry mam, dat ik dit publiekelijk vertel, maar mijn moeder heeft haar brood altijd dik belegd, zo dik dat het meer beleg is dan brood :-)

Sheena haar vader onderging zo rond oud & nieuw een hartoperatie, waardoor Sheena besloot om op 2 januari naar huis te vliegen. Ik weet niet wat het was waardoor John zo'n ongelooflijke eikel was de eerste paar weken, misschien door stress - of het was dat hij zich schuldig voelde over de tent en/of doordat we nog maar met zn tweeën waren waardoor John de laatste week ineens ontzettend behulpzaam was. In ieder geval, hij was een stuk relaxter over alles, hielp ons mee met het opzetten van de kayaks, hielp mee met schoonmaken etc. In ieder geval, de laatste week was er prima met hem met/voor hem te werken. Ook hadden we in de laatste week een leuke groep mensen die in het hostel verbleven, en ja, we hadden onze kamer terug en we konden weer normaal koken in keuken.

In eerste instantie zou ik tot eind januari blijven, maar door die slechte week en door wijzigingen in mijn reisplannen had ik besloten om al op 10 januari verder te reizen, drie nachten Brisbane en toen doorgereisd naar Hervery Bay, waar ik van te voren gesolliciteerd had voor werken voor accomodatie.

Op mijn laatste avond in Evans Head had ik Josh en Rod uitgenodigd en hebben we met zn allen gebarbecued. Voor John en Liz had ik beiden een dikke reep chocola gekocht, en hoe toevallig (nee dat was het niet), had John eenzelfde reep chocola voor mij gekocht. John zijn favoriete snoep was chocola. En natuurlijk hielden Liz en ik daar ook van. Dus elke keer als we chocola in huis hadden, verstopten we dat voor John omdat hij het anders zou 'smashen'. Alles wat John at werd gesmashed - zo snel mogelijk opeten. Hoe vaak we wel niet 'Let's smash it' hebben moeten horen en zelf zeiden, maar Liz en ik waren van mening dat John beter was in slurpen dan in smashen... Ooit geweten dat je eieren kon slurpen? Nou, John slurpte elke ochtend 5 zacht gekookte eieren (zacht, dat wil zeggen dat het eigeel er uit drupt), hij gaf er ook nog voorkeur aan om een gesprek met je te voeren tijdens het slurpen. Dus je begrijpt dat Liz en ik probeerden zoveel mogelijk bij hem uit de buurt te blijven zodra de eieren van het vuur gingen, wat helaas niet altijd lukte.

Brisbane was leuk! In het oude vertrouwde Xbase hostel verbleven (in Nieuw Zeeland altijd goede ervaringen mee gehad), eindelijk weer in een druk gebied, niet zo groot als Sydney, maar zeker absoluut niet zo klein als Evans Head. Een absoluut goede afwisseling. In de middag aangekomen, kon ik het natuurlijk niet laten om te windowshoppen, mijn tas is veel te zwaar en overvol om iets te kopen, alleen een bikini was echt noodzakelijk, maar dat is een reden genoeg om te shoppen en rond te neuzen wat er zoal te koop is in Brisbane :-) De volgende dag naar het Lone Pine Koala Sanctuary, met veel Australische beesten en waar de kangeroes rondlopen die je kon aaien etc. en de Botanische tuinen. De laatste dag een hele wandeltocht gemaakt via parken, China Town en Southbank wat ontzettend mooi was.

Goed, ik kan jullie nog veel en veel meer vertellen, maar het is alweer een lang verhaal geworden, ik zal jullie niet te lang vervelen met mijn verhalen. In Hervey Bay blijf ik tot 31 januari, tegen die tijd is mijn broer hier en gaan we samen op pad! Dan wordt het tijd voor Frasier Island, Airlie Beach, Whitsunday Islands, Cairns, Cape Tribulation en andere plekken die we nog willen zien. Johan: tot over een paar daaaaaaaagjes en een goede vlucht! :-D