En daarom heb ik heel veel ijsjes gegeten... Cornetto Sweetheart Brownies om precies te zijn... mijn buik is er vol van en heeft bijna dezelfde kleur gekregen... bruin... vakantie... zucht...

Na een slecht begin in Indonesie, heb ik besloten een maandje vakantie te vieren in plaats van echt te reizen.

Nusa Lembongan
Na een aantal relaxte dagen in Kuta ben ik doorgereisd naar Sanur, een nacht tussenstop om naar het eiland Nusa Lembongan door te reizen. Emilio en Suus bleven daar twee nachten, dus ik zou ze op Lembongan weer zien. Aangekomen in Lembongan begon de zoektocht naar accommodatie weer, ik liep een eind en een meisje wat in tegengestelde richting liep sprak me aan 'hey, ik heb een leuke slaapplek gevonden, ben je op zoek? Als je even wacht haal ik mn backpack en laat ik het je zien', ik hou wel van die spontaniteit dus ik wachtte op haar. Even later kwam ze terug met haar backpack en ik stelde voor om de kamer te delen. Dus tas gedropt in een werkelijkwaar een hemelse kamer, alles was licht, zowel kleur als zonlicht, schoon en een badkamer wat half buiten was, maar zo dat niemand er bij kon of niemand je kon zien. Het meisje, Taylor uit Australië had al Amerikaanse vriendinnen gemaakt, Casey en Maya waarmee ze een scooter zou huren om het eiland te verkennen. Dus gauw bikini aangetrokken en 5 minuten later zat ik bij Taylor achterop de scooter en had ik drie vriendinnen. De uitzichten waren werkelijk prachtig, van Dreambeach, naar Sunsetbeach, een korte break voor een biertje, verder naar een eilandje waar je via een brug naar toe kon, nou ja brug... een houten gammele oversteekplaats, bizar... Daar rondgecrost en heerlijk gegeten onder het genot van een zonsondergang. Gauw voordat het pikkedonker werd weer terug, uiteraard hebben we dat niet helemaal gered en moesten we in het donker terug, Tayler en ik voorop, Maya in het midden, het licht van haar scooter deed het niet en vervolgens Casey. De vrijdagavond was de enige avond dat er een feestje was op het eiland, dus daar moesten we gebruik van maken. Een leuke avond wat eindigde met iedereen in kleding in het zwembad. De volgende dag alweer afscheid genomen van Tayler en hebben Casey, Maya en ik bij een hostel wat gedronken en daar het zwembad gecrashed (doen alsof je in het hostel verblijft en zonder te betalen van het zwembad gebruik maken). De dag erna nog een scootertocht, een massage en een laatste diner met Casey. Ze ging de volgende dag naar Thailand. Casey was al twee dagen koortsachtig, vooral 's avonds was het mis. In Thailand zou ze een ziekenhuis opzoeken. Later bleek dat ze daar een paar nachten moest blijven omdat ze blinde darmontsteking had... arme Casey... Ondanks we een ontzettend mooi appartement hadden, was het een beetje afgelegen, dus besloten Maya en ik ergens anders te slapen, een iets goedkoper krotje, maar met zwembad en gratis wifi... 's avonds had ik een afscheidsdiner met Emilio en Suus die ik regelmatig zag op Lembongan, blijft raar om elke keer afscheid te moeten nemen. Ik had hun verteld dat ik met het boek Eat, Pray, Love bezig was, in het Engels... Dus in het Engels leest het al niet makkelijk weg en het is zooooo'n ontzettend langdradig verhaal dat ik er maar niet in verder kwam. Ik had van hun een NL boek gekregen, die ik helaas in twee dagen heb uitgelezen... Want de dag na hun afscheid heb ik de hele dag bij het zwembad gelegen te lezen. Af en toe een duik in het zwembad en een break voor lunch... Maya was die dag aan het duiken, dus ik kon ongestoord doorlezen.

Gili Trawangan
Op woensdag ben ik doorgereisd naar Gili Trawangan, op de boot een Engels stelletje Dave en Lisa ontmoet. De hele week met hun opgetrokken, een prachtige snorkeltrip gedaan, op de fiets het eiland verkend (alleen maar strand, dus het was een zware tocht), de film Braids Maids gekeken en vooral veel gekaart (shithead) en vooral veel op het strand gelegen. We zijn drie avonden even op stap geweest, waaronder de fullmoon party. De fullmoonparty was een beetje teleurstellend, het waaide ontzettend hard en ik heb echt nog nooit zo'n slechte DJ mee gemaakt. Een hele andere fullmoon/beach party dan in Thailand. We hadden een super leuke accommodatie met leuke mensen die er werkten waar we mee optrokken. Owen deed elke keer mee met kaarten en Ari zat er altijd bij, met zn telefoon te spelen. Dan hadden we de 23 jarige 'manager' Wayan, als je hem ziet zou je hem meteen willen knuffelen, maar eigenlijk zat hij daar helemaal niet op zn plek. Voor ons is Gili Trawangan een paradijs, maar voor de locals is het meer een gevangenis, een klein eiland, hele dagen werken, voor Wayan was dat gasten ontvangen en schoonmaken, voor Owen en Ari...tjah... wat die nou precies deden... een stuk minder dag Wayan iig en ze verdienden dan ook zo'n 25 euro per maand en kregen onderdak... tenminste... als het druk was en alle kamers waren bezet + de extra matrassen in gebruik, sliepen ze buiten in de harde wind. Een onbegrijpbare werkelijkheid voor ons...

Lombok / Kuta Lombok
Owen en Ari boden ons aan om in Lombok een auto te huren, ze zouden als gids met ons mee gaan om het eiland te laten zien. De broer van Ari wachtte ons op met de auto. Eerst naar Monkey forest... We kochten pinda's om de aapjes eten te geven. Dave had de zak in zn hand, maar werd meteen uit zn handen getrokken door een aap, weg zak, weg nootjes... Nu konden we de apen niet meer naar ons toe lokken voor foto's. Daarna door naar de tuin van de koning van Lombok en vervolgens naar een dorp waar ze handgemaakte sarongs maakten. Ieder huis had zijn eigen ontwerp en elke vrouw was verplicht om sarongs te maken, wanneer ze dit niet deden, mochten ze niet trouwen. Lisa en ik mochten ook even proberen en vervolgens werden we in lokale klederdracht gekleed, welke men droeg tijdens bruiloften en ceremonies. Na de lunch gingen we door naar een prachtig strand, wit zand, blauwe zee, bergen en bijna geen mens te vinden. Als afsluiting gingen we naar de familie van Ari. Een vreemde situatie want het was pas de tweede keer dat daar toeristen waren. Iedereen kwam naar buiten om ons te bewonderen, zij keken naar ons en wij keken naar hun. De oudste man keek me aan en zei (ja Johan, dit vind jij leuk) wat heb je een grote neus! En bedankt. We kregen kokoswater en gefrituurde banaan. Na een half uur was het tijd om afscheid te nemen, we werden naar Kuta Lombok gebracht voor een prima accommodatie. Het strand daar was teleurstellend, Dave en Lisa besloten hun laatste nacht in een iets duurder hotel door te brengen, met zwembad... Dus daar heb ik vrijdag ook mooi gebruik van gemaakt.

Sinds kort beschikt Lombok over een klein vliegveld, aangezien Dave en Lisa op zaterdag aan hun terugtocht naar huis zouden beginnen, was het handiger om te vliegen zodat ze meteen op het vliegveld zouden zijn, daarnaast was vliegen goedkoper dan met de boot - en Dave weigerde ook met de boot te gaan; ontzettend hoge golven en gasflessen aan boord terwijl er gewoon gerookt werd... Ik kon Dave regelmatig uitschelden met het scheldwoord dat hij mezelf had geleerd en volgens mij ook zelf had bedacht: Wetter, oftewel mietje/verwijfde jongen. Het was een apart vliegveld... Veel lokale mensen stonden voor hekken naar de vliegtuigen te kijken omdat ze dat nog nooit eerder hadden gezien. We hoefden ons paspoort niet te laten zien en op mijn boarding pass stond mr in plaats van ms... het was een propellervliegtuig en na welgeteld 25 minuten vliegen was ik blij dat ik weer op de grond stond. Na een lunch bij de Kenchucky Fried Chicken was het tijd om afscheid te nemen van Dave en Lisa. Een tot ziens in Engeland en/of nederland! In mn eentje door naar Ubud...

Ubud
Bij aankomst in Ubud had ik meteen een goed gevoel bij het dorpje, ik liep wat rond, bezocht wat winkels en kocht een korte broek en omdat vervolgens te vieren trakteerde ik mezelf op een ijsje. 's Avonds voor het eerst sinds ik in Indonesië ben in mijn eentje gegeten. De tweede dag naar Monkey forest geweest + een wandeling en de derde dag wilde ik naar de Elephant Cave. Het zou zo'n 10 km zijn, een beetje beweging kan nooit kwaad, dus ik liep en ik liep, langs rijstvelden, berg op, berg af, langs scholen waar de kinderen naar me zwaaiden en verder en verder... geen Elephant Cave. Na 28 jaar weet ik ook eigenlijk best wel dat ik niet zonder tour in mn uppie wandelend een dergelijke grot kan vinden... Het was goed geprobeerd en alsnog een mooie wandeltocht.

Back in Kuta Bali
En dan is vandaag alweer mijn een-na-laatste dag in Indonesië aangebroken. Voor mijn laatste nachtje ben ik weer naar Kuta gereisd, zodat ik morgen binnen een half uur op het vliegveld ben. Hetzelfde guesthouse en zelfde kamer zodat ik op mijn kamer internet heb (handig, dan kan ik vannacht mijn laptop aan laten staan om al mijn foto's online te bewaren en mijn blog voor jullie bijwerken :-)), bij hetzelfde restaurantje gegeten als waar ik elke dag met Emilio en Suus hebben gezeten en morgen mijn allerlaatste stranddagje in Indonesië en dan... NIEUW ZEELAND! Een nieuw hoofdstuk van mijn reis. Ben al wat tips aan het verzamelen, maar alle tips zijn welkom! Mocht je in NZ geweest zijn, ben benieuwd naar je hoogte punten en de do's en don'ts!

Zo, dat was een lang verhaal... maar dan ook meteen van drie weken :-) Voor jullie werkze deze week ... Ik ga nog even een ijsje halen...of een biertje dan;-)

Kus!