Het is 9 uur, het begin van een nieuwe werkdag, ik schakel mijn computer aan, haal koffie en begin ik met de eerste mailtjes weg te werken, vervolgens pak ik mijn 'to do list' erbij en begin ik die af te werken...

Oh nee, ik ben in Australië... Geen kantoorbaan voor mij hier :-)

Evans Head

Inmiddels ben ik drie weken in Evans Head, Het is een heerlijk klein saai dorp waar niet al te veel te beleven valt. 5 minuten lopen en je bent het dorp uit, er zijn een paar winkels, dichtbij het strand en rivier waar we vanuit onze tuin in kunnen zwemmen. Je zou zeggen dat dat een beetje zonde van mijn tijd is en saai klinkt negatief, maar nee, het is heerlijk. Eindelijk geen grote cultuurshocken, geen vreemd eten, geen sprookjesachtige uitzichten, niet elke dag tas in pakken en uitpakken, niet dagelijks nieuwe vriendschappen sluiten en afscheid nemen... na meer dan drie maanden ben je toe aan rust, eindelijk tijd om alles te verwerken, even stil te staan bij het leven en wat de je afgelopen maanden hebt gedaan. Tijd om eens van de hele kleine dingen te genieten, van het leven wat hier rondloopt/zwemt. Tijdens mijn eerste poging tot surfen zag ik de dolfijnen voor het eerst, zo dicht ik werd met enthousiastme en vreugde overspoeld, na het surfen liep ik naar huis en vervolgens naar de kayakplek om Sheena te af te lossen om kayaken te verhuren in het park. Onderweg kwam ik een vogel tegen met twee piepkleine mini vogeltjes, mijn maag keerde om van blijdschap. Hoe suf, maar hoe heerlijk is het om van deze kleine dingen zo te genieten. Daarnaast hebben we een ooievaarsfamilie om de steiger achter het huis, een andere mooie vogel die hier regelmatig komt, een lizzard die we regelmatig voorbij zien schieten en last but not least: kakkerlakken, tjah die blijven naar...

My job

Zoals ik al een beetje in mijn vorig verhaal heb geschreven werk ik in een hostel: Thee Surfshack. Het is een klein hostel, John geeft surflessen en wij verhuren kayaken. Samen met twee leuke Canadese meiden zorgen we ervoor dat het hostel netjes blijft- schoonmaken, beddengoed verschonen etc., en uiteraard John zijn afwas... klusjes voor John- de truck of het busje schoonmaken, leegpakken als dat nodig is en alles inladen, promowerk, en we verhuren natuurlijk dagelijks kayaken. We rijden de truck met de kayaken naar het park en stallen alles uit, vervolgens gaan we om de beurt er bij zitten. In mijn tweede week hier konden we om bepaalde redenen niet met de truck in het park waardoor we alles zelf naar het park moesten sjouwen. En geloof me, kayaken zijn zwaar en onhandig, de grote krijtboarden moesten we er naar toe sjouwen en peddels en reddingsvesten. Die tweede week was erg zwaar omdat mijn hele lichaam - vooral mijn handen - pijn deed van het sjouwen, John me vaak een slecht humeur bezorgde door zijn eeuwige wijzigingen in plannen en zijn hele doen en laten. Liz en Sheena hadden het er ook moeilijk mee, uiteindelijk besloten we het weg te lachen met stomme grapjes en sindsdien gaat het een stuk beter. Vooral nu we weer met de truck het park in kunnen.

Daarnaast helpen we John vaak met surflessen. We pakken de surfboards uit het busje (jaaaa, John is lui - zelfs daarbij moeten we helpen), helpen de kinderen aan een board, nadien maken we de surfboarden schoon, laden alles in en verzamelen alle wetsuits. En ja, om het een beetje te overdrijven, ik heb zelf ook min of meer surfles gegeven haha, 1. dit met mijn enige zwemdiploma A, 2. ik zelf niet eens fatsoenlijk kan surfen. Er was een klein jongetje wat niet helemaal mee kon komen met de lessen, ik moest met hem dichtbij het strand blijven aangezien de golven daar makkelijker zijn en hem elke keer van het strand terug halen naar het diepere water. De tweede dag dat ik dit deed was er een meisje van mijn leeftijd die voor het eerst een surfles had - als je drie nachten bij in de surfshack slaapt, krijg je een surfles gratis... dus nou ja... surfles... ik was dus degene die die zogenaamde surfles gaf. Ik zag dag ze niet goed op haar board stond dus nam haar mee naar het strand om nog eens de basisbeginselen door te nemen.

My job number 2

Voor zo'n 3 a 4 avonden in de week heb ik een betaald baantje in een take away shop, een soort snackbar met fish and chips en pizza's. Dat klinkt simpeler dat het is, want hier als buitenlander heb je weinig verstand van alle verschillende soorten gefrituurde vis en daarbij het moeilijkste is... ze zeggen wel dat ze in Australie Engels praten, maar geloof mij, het is het meest onduidelijke Engels wat ik ooit gehoord heb, zelfs Ieren zijn beter te verstaan en die zijn al ontzettend onduidelijk met hun enorme accent.

Één collega is grote wat oudere Australier met dikke oorbellen en grote tattoos, de rest van mijn collega's zijn zo rond de jaar of 13/14, schatjes van kinderen en voel me best sullig met mijn weinige verstand van gefrituurde vis. Maar het is ontzettend fijn om even de deur uit te zijn, andere mensen om me heen te hebben en het belangrijkste: om wat geld te verdienen.

Kerst

En natuurlijk hebben we hier Kerst gevierd! Op Kerstavond heb ik eerst tot half 10 in de Take Away shop gewerkt. Eerste Kerstdag was onze enige vrije dag die we hier hebben, dus.... we hadden flink wat flessen wijn ingeslagen en meteen na het werk begonnen we er aan. Samen met John, Liz en Sheena, vier meiden en een jongen die hier in het hostel verbleven en Gav, de buurjongen, zijn we naar het strand gegaan, kampvuur gemaakt en we hadden muziek uit de auto om ons eigen feestje te bouwen. Op 1e Kerstdag kwam John aanzetten met een Kerstkadootje: een shirt van de Surfshack + een blok zeep. Ook Sheena had kerstkadootjes gekocht. Ik had al een lange jurk van haar gekregen omdat ze daar te veel van had en ze had een dikke reep chocola (aangezien onze favoriete bezigheid eten en snoepen is) voor ons beiden gekocht en voor mij een kam omdat ik had laten vallen dat ik die wilde kopen. Hoe lief van haar! 's Middags gingen we naar de ouders van John, wat boven al onze verwachtingen was. De ouders waren ontzettend aardig + alle andere mensen die er waren. En ontzettend véél en lekker eten, het was ongelooflijk! Uiteraard veel en veel te veel gegeten. Ook de ouders hadden een klein kadootje voor ons. Ze hadden een heel mooi huis met grote tuin en een stuk tuin wat overdekt was. Daar zaten we met zn allen aan een hele grote tafel, alles keurig gedekt inclusief Christmas Crackers. Absoluut een Kerst om nooit te vergeten en waar ik ieder jaar weer met een glimlach aan terug zal denken.

Wat de precieze plannen voor Oud en Nieuw zijn weet ik nog niet... maar ik wil jullie in ieder geval allemaal een hele fijne jaarwisseling wensen!

Dus zoals te lezen, het gaat hier uitstekend en probeer me regelmatig te realiseren dat ik aan de andere kant van de wereld ben, meestal heerlijk weer heb, ik niet mag klagen met mijn baantjes want voor je het weet ben ik weer terug in de Nederlandse realiteit!

Nog andere leuke dingen: mijn broer komt naar Australië!! En Richard en Sophie gaan volgende week hun vlucht naar Thailand boeken voor 24 mei! Hoe gelukkig kan ik zijn!?

Heel veel liefs en tot gauw!