Twee weken Nieuw Zeeland... en dan moet je er wat over vertellen... Moeilijk wat het is onbeschrijfelijk ;-)

Woensdagavond 20 oktober stond ik in de rij te wachten voor mijn vlucht naar Sidney (mijn tussenstop), tussen alle Australiërs... Zo sociaal als de Australiërs zijn, begon de man achter mij tegen me te praten, om alles wat hij zei moest hij lachen, de meest schrikbarende lach ik ooit heb gehoord. Elke bestemming voelt als een nieuwe vakantie, dus sta ik elke keer weer met enthousiaste spanning op het vliegveld te wachten. Met een glimlach om me heen te kijken. Door de schrikbarende lach van de man, moest ik mn best doen om de glimlach niet te laten veranderen in een slappe lach... Begint hij over alle chagrijnige gezichten om ons heen en dat ik er zo vrolijk uit ziet 'Ja, ik heb gewoon echt heel veel zin om naar Nieuw Zeeland te gaan'.

Na een tussenlanding in Sidney, door naar Christchurch, daar aangekomen meteen richting de bus, 'to the citycentre please', reactie: 'there is no citycentre dear', ik keek hem twijfelend aan (elke stad heeft toch een citycentre?), 'everything is closed dear, I can drop you off on Parkside, that's the final stop'. En toen ging eindelijk een belletje rinkelen... Christchurch, aardbeving, stad verwoest... Dus na Parkside naar het hostel lopen, ik vroeg me af waar ik was beland want het zag er uit als een industrie terrein. Weinig auto's op de weg, veel hekken ivm wegafsluitingen. Na drie kwartier was ik eindelijk bij het hostel, of tenminste, ik had in eerste instantie een hostel uitgezocht die gesloten was... verwoest... tweede keuze was een leuk hostel, vrij rustig maar leuke mensen. De volgende dag flink shoppen, 2 t-shirtjes, warme trui, legging, geheugenkaarten voor mn camera, een telefoon, klaar voor de komende maand NZ. Doordat het centrum gesloten was, moest ik een heel eind lopen om naar een kleine shoppingmall te komen. Voor de terugreis besloot ik de andere kant van het citycentrum te nemen. Voorheen liepen alle wegen in rasters, maar mijn hostel lag uiteraard compleet aan de andere kant van het centrum, waardoor ik er om heen moest, elke straat was weer een verrassing of ik de weg kon gebruiken, bijna alles was afgesloten. Het was zo triest om te zien, kan je je voorstellen dat De Dam, Kalverstraat, Leidseplein, alles totaal verwoest en afgesloten is... Ik liep samen met een jongen die aan de zelfde kant moest zijn als ik, fijn om even je gevoelens over de stad uit te spreken.

Omdat ik veel in Nieuw Zeeland wilde zien, besloot ik een hop on hop off buskaart te nemen. Na advies van Maaike besloot ik de Stray bus te nemen, een route uitgezocht die veel van mijn hoogtepunten zou aandoen, en op zondag begon de reis. Eerste plek was Kaikora. Je kon activiteiten doen als met dolfijnen zwemmen en vissen... Ik was een beetje besluiteloos, toen ik had besloten om te gaan vissen (de busdriver was er heel enthousiast over) was er geen plek meer, dus ik mocht na het vissen langskomen om de gevangen vis te eten en wijn te drinken. Dus prima, samen met Scretch, de busdriver en nog een meisje uit de bus die kant op gegaan... De meiden die hadden gevist hadden aardig wat Crayfish gevangen welke ze eerst nog moesten doden en daarna koken. De flessen wijn werden opengetrokken en na drie uur was het tijd om echt te eten. Snel een chickenburger gehaald en toen de kroeg in voor de Rugby Finals! Goooooo All Blacks!!! Na een spannende wedstrijd (beter gezegd, voor de fans was het spannend, rugby, voetbal... ik hou niet zo van sport, maar geef mij maar een biertje en ik doe alsof ik het spannend vind) was het 8-7 waarmee Nieuw Zeeland Frankrijk had verslagen.

Na Kaikora door naar Wellington. De normale route is om in Auckland in te stappen. Doordat ik in Christchurch was ingestapt was het voor velen al bijna het einde van de trip en bleven ze langer. Samen met Screch en nog 1 ander meisje door naar Wellington. Dat andere meisje was een beetje op zichzelf, dus daar had ik niet veel aan. Na twee nachten Wellington door naar Auckland, 11 uur in de bus! Ennnnnn maar liefst 6 afleveringen van Dexter kunnen kijken, jeeeeuj!

Na 1 nacht Auckland, weer de bus in om mijn route door het Noordereiland te maken. Voor veel mensen is Auckland een startpunt met de Straybus, dus de bus zat volgeladen! Op donderdag reden we van Auckland naar Raglan, met een tussenstop op het strand... Met leuke mensen uit de bus 's avonds in het hostel gedronken. Op vrijdag door naar Makatu met een tussenstop in de Waitomo Caves, daar de activiteit Tumo Tumo Tubing gedaan: een grottour met glowworms en tubes. Sexy gekleed in wetsuits om ons warm te houden in het koude water. 's avonds sliepen we in Maketu, waar de mannen de Haka leerder en de vrouwen de Poi leerden. Tranen rolden over mn wangen bij het zien van de Haka. Het is een soort dans van de Maori om andere stammen af te schrikken, ze trekken gekke bekken en slaan hard op een lichaam om agressie uit te stralen. Doordat het mensen zijn waar je mee op trekt is het extra hilarisch om te zien. 's nachts sliepen we met zn allen op matrassen in een grote zaal.

Na Maketu door naar Taupo, met een tussenstop in Rotorua waar de modderpoelen en de hete waterbronnen zijn. In Taupo gingen we zeilen, vooraf langs een liquerstore dus het was meer een boozecruise dan een zeil cruise :-) Doordat de sfeer er goed in zat, gingen we 's avonds door met wijntjes en biertjes en zijn we de kroeg ingegaan. Er was een Halloween thema in de kroeg waardoor iedereen gek gekleed was. Na deze super leuke avond, gingen we 's ochtends eerst naar een natuurlijk hotwater bron, ontzettend warm, dieper in het water werd het kouder en kouder... Een fijn begin van een dag met een kater... Vervolgens maakten we een lange rit van Taupo naar Blue Duck Station. Midden in de natuur... Toen we aankwamen had de eigenaar net twee speenvarkens gevangen, er liepen geitjes en varkentjes rond. Het was de eerste dag dat het echt een beetje warm was. Het was er zo rustgevend. We gingen met een aantal mensen uit de bus een wandeltocht maken naar een waterval en 's avonds zaten we met ze allen om een vuurkorf.

Op maandag van Blue Duck Station naar Tongariro National Park, en ik heb de Tongariro Crossing gedaan! Een toch van 6 uur, waarvan het eerste gedeelte steil omhoog, vervolgens door de sneeuw, door heuvellandschap en door bos... een prachtige tocht, de spierpijn van de dagen erna waren zeker de moeite waard. 's avonds hadden we een hottub bij het hostel waar we bij konden komen van de zware tocht. Omdat het Halloween was, zouden we eigenlijk een Halloween party doen, maar omdat iedereen te uitgeput was hebben we die een dag later in Wellington gedaan. Onderweg naar Wellington zagen we in een van de saaiste dorpen van NZ (volgens Schretch, onze busdriver dan) een grote pop zitten, we hebben netjes aan de winkelier gevraagd of we hem mochten lenen (stelen kon niet, aangezien een grote oranje straybus te opvallend is). Doordat er nogmaar 3 mannen in de bus waren overgebleven - de rest is allemaal onderweg ergens uitgestapt - konden we wel een extra man in ons gezelschap gebruiken. De pop, Ichy genaamd, had alle vrouwelijke aandacht die avond, Scratch leerde hem Michael Jackson moves en af en toe zat hij stomdronken aan de bar. Na een avond met iets te veel alcohol moesten we de volgende dag (gisteren) om half 6 op om met de boot naar het Zuidereiland te gaan. Na een wijnproeverij, een rit door Picton en een supermarket stop kwamen we gisteravond aan in het Abel Tasman National Park.

Gisteravond laat nog besloten om de Abel Tasman walk te doen, een 52 km hike in twee dagen. We blijven twee nachten in het National Park kamperen. Julie en Judith zijn nu aan het Skydiven en over twee uurtjes vertrekken we, spannend! Jeremy en Menzo zijn net vertrokken, we zullen hun op de camping ontmoeten waar we vannacht gaan slapen.

Het is lastig om te beschrijven hoe het hier is. Af en toe heb ik in vogelvlucht beschreven wat ik heb gedaan, zonder er echt wat omheen te vertellen. Het is elke dag genieten, soms best zwaar om elke dag weer vroeg op te moeten om je spullen te pakken en veel te reizen, maar dat is juist hetgene wat het zo leuk maakt. Vooral na een maand 'vakantie' in Indonesië is dit een perfecte afwisseling.

En dan ga ik me nu gauw klaar maken voor mn tweedaagse wandeltocht! Ik hoop dat jullie mn blog met plezier hebben gelezen :-)

Veel liefs!