Na een paar relaxte dagen in Kuala Lumpur met het bezoeken aan de Batu Caves en gitaarsessies op de rooftopbar van het guesthouse, was het tijd om naar Indonesië te vliegen. Ik wilde Jakarta overslaan, de vlucht naar Yogjakarta was te vroeg, dus ik besloot om naar Surabaya te vliegen. Alsnog vroeg opgestaan, naar het treinstation te lopen en gauw wat eten en drinken bij de 7Eleven gehaald... Winkel uit, verkeerde kant op lopen, tijd verliezen, trein in, naar KL Sentral, daar de bus pakken en te laat aankomen op het vliegveld. Ik dacht dat je een uur van te voren aanwezig moest zijn, zag ik dat het voor internationale vluchten 3 uur moest zijn. Om 20 voor 9 mn tas ingeleverd, richting de gate en ik kon meteen in de rij aansluiten om het vliegtuig in te gaan. Om 20 over 9 de lucht in... Zo, dat was allemaal net op tijd... Waar is de goed georganiseerde Janet gebleven?

Aangekomen in Surabaya de bus richting centrum gepakt, daar rondgevraagd naar het guesthouse die ik had opgeschreven. Ik had nog geen Lonely Planet van Indonesië, en zonder die bijbel ben je echt nergens, geen plattegronden, geen idee hoe het openbaarvervoer werkt en geen opties voor goedkope slaapplaatsen. Iedereen die ik de weg vroeg wees weer een andere kant op, de glimlach van de Indonesiërs voelde als uitlachen en eentje begon me te filmen, ik voelde me totaal verloren. Met mn zware backpack al meer dan een uur gelopen, geen idee waar ik was en voelde me ongemakkelijk door de mensen en de armoede. Toen ik politie zag vroeg ik met tranen in de ogen of zij misschien wisten waar ik naar toe moest. Zij zeiden dat het nog een heel eind lopen was en uiteindelijk een taxi gepakt. Kwam ik aan in een veel te dure guesthouse. Wel een eigen slaapkamer en douche en er was internet aanwezig. Het was inmiddels vier uur en dacht als ik nu ga eten ben ik iig voor het donker is terug en hoef ik hier niet meer weg. Eerst even mn ouders mailen, want ik moest even mn verhaal kwijt, douchen en toen ik weer beneden kwam zat er godzijdank nog een toerist. De Spaanse jongen zat te wachten op een vriendin die een week met hem mee zou reizen, zij zouden de volgende dag met de trein naar Promolinggo om naar de Bromo vulkaan te gaan. Ik vroeg of ik het stuk met ze mee kon reizen omdat ik het zo verschrikkelijk in Surabaya vond. Dus de volgende ochtend met zn drieen met de trein die kant op. In Promolinggo kon ik een tourtje boeken voor twee dagen, naar de Bromo en de volgende dag naar Ijen en vervolgens naar Bali. De Spaanse jongen en meisje gingen door naar een ander plaatsje. Ik kwam door het tourtje in een leuke guesthouse terecht, er waren schrikbarend veel Nederlanders. Met een Nederlands stel ben ik nog een stuk gaan lopen en 's avonds gegeten.Voor de Bromo moesten we om 3 uur opstaan om de zonsopgang te zien. Het was erg mooi om te zien. Na de Bromo door naar Ijen. Er zouden nog twee Nederlanders mee gaan in die tour - ik had eigenlijk verwacht dat ik ze al bij de Bromo zou ontmoeten, helaas werd ik bij 5 Polen in gezet. 's middags de Nederlandse broer en zus (Arjan en Debby) ontmoet, op naar Ijen. We kwamen aan het einde van de dag aan bij het guesthouse, eerst rondgelopen toen een duik genomen in het ijskoude zwembad - het was er sowieso redelijk koud omdat het hooggelegen is, maar als je een zwembad hebt, moet je er ook gebruik van maken. Nadien in een warme hottub (hoe noem je dat?). 's Avonds lekker gegeten, vroeg ons bed ingedoken en de volgende dag weer heel vroeg op om naar Ijen te gaan. De wegen rondom Ijen waren erg slecht, maar dan ook echt heel erg slecht, sommige stukken waren gewoon brokken steen waar we met 5 km per uur over heen moesten als het niet langzamer was. Bij de vulkaan aangekomen moesten we 3 km behoorlijk stijl omhoog, aangezien ik snotverkouden was, was het een extra zware klim. Maar boven was het uitzicht prachtig, je keek op een krater met een meer. Uit die krater haalden ze zwavel waar mannen met 90 kilo zwavel op hun schouders eerst omhoog en dan 3 km naar beneden moesten... ongelooflijk. Dat zou de arbo in Nederland nooit goedkeuren ;-)

Na Ijen door naar Bali, een uur met de boot en toen 5 uur in een ontzettend krappe bus. We zaten echt schouder aan schouder en de knieen tegen de stoel ervoor... Ik had besloten richting Kuta te gaan, of eigenlijk een plaatsje in die richting waar het wat rustiger zou zijn. De gemakken van winkels omdat het een toeristische plek is in combinatie met strand. Er ging nog een NL stelletje die kant op en ik vroeg of we een taxi konden delen. Dat was goed... Dus eenmaal in de taxi werden we in Kuta gedropt... Bij een ontzettend duur hotel. Als taxi chauffeurs toeristen afleveren krijgen ze daar een fooi voor, dus hoe duurder een hotel, hoe meer fooi ze krijgen... staan we daar, alsnog op zoek naar een goedkoper hotel/guesthouse. Het was al donker en de zoektocht met de zware backpack kon opnieuw beginnen. Alles veel te duur. Uiteindelijk had het NL stelletje, Emilio en Susanne een plek gevonden met zwembad waar ze wel wilden blijven. Voor mij alleen zou het 15 euro per nacht worden, vér boven mn budget... wel met zwembad, prachtige kamer, maar ik wilde minstens twee nachten blijven, dus toch besloten verder te zoeken. Emilio en Suus dropten hun backpack en liepen met me mee voor een slaapplek... uiteindelijk eentje voor 7 euro per nacht kunnen vinden. Nog steeds iets boven mn budget maar wel heerlijk een eigen badkamer voor mezelf :-) Nadien samen gegeten, een heeeeerlijke pizza! Na alle rijst en noedels ging het er extra goed in. Dus de rest van de dagen bij dezelfde plek gegeten :-) De eerste dag met Emilio en Suus naar het strand geweest, de tweede en derde dag heb ik illegaal bij hun aan het zwembad gelegen, ultiem vakantie gevoel! De tweede avond hebben we tot een uur of 11 nagetafeld, leuke gesprekken en heerlijk eten. De derde avond zijn we na het eten gaat winkelen, een beach short gescoord en paar schoenen (rode Vans), ai... die wilde ik pas aan het einde van Bali kopen zodat ik ze hier niet ongedragen hoef mee te slepen. Maar als je eenmaal begint met onderhandelen, kan je er niet meer onderuit. In Nieuw Zeeland zal het kouder zijn en zal ik warmere kleren moeten hebben, dus voor een extra trui wacht ik écht totdat ik bijna in NZ ben.

Helaas dus een stuk van Java overgeslagen, maar aan de andere kant is het stiekem ook heerlijk dat ik hier rustig aan kan doen. Deze maand ga ik op tijd op zoek naar een Lonely Planet Nieuw Zeeland - ik laat het daar niet gebeuren dat ik zonder planning de helft oversla haha

Over een uurtje reis ik samen met Suus en Emilio met de taxi naar Sanur. Na een of twee nachten kan ik vanuit daar de boot naar een eilandje pakken en daarna door naar de Gili's!

Zo, dit waren mijn verhalen, ben ook benieuwd naar jullie verhalen, dus mail me als jullie iets leuks/onzinnigs/etc. hebben te vertellen :-)

Hele dikke kus!!