Het land van loempia's, chaos, scooters, getoeter, duwen om langs iemand te lopen, de weg oversteken terwijl er ontelbare scooters voorbij razen... De strandverkopers hun vaste zinnen 'Why Not?' zeggen als je iets niet wil kopen of 'why you don't love me? I love you so why don't you by from me?'

Vietnam... Na drie weken in de rust van het heerlijke Laos te hebben gezeten kwam ik terecht in de chaos van Vietnam en dan wel in de meest drukke stad van Vietnam, Hanoi. Als je het mij vraagt de meest verschrikkelijke, lawaaiigste, drukste en onvriendelijkste stad waar ik ooit geweest ben. Mijn lichaam stond stijf van stress en kwam zo min mogelijk mijn hostel uit om zo min mogelijk van deze stressvolle stad mee te krijgen. Maar gelukkig, hoe zuidelijker je komt, hoe vriendelijker de mensen zijn.

Maar aangekomen in Hanoi MOEST ik nieuwe kleding hebben, in ieder geval een korte broek... En vind dat maar es in een land waar ze alleen maatje XS hebben. Hopeloos ging ik op zoek naar een korte broek op een markt, maar ze lieten me er niet tussen kijken, ergens werd ik zelfs op mijn hand getikt 'dit is niet voor jou, ga weg'... ok... dan maar proberen in andere winkels waar ze even onaardig waren. Ze zullen wel gedacht hebben, die stomme toeristen passen niet in onze kleding, dat ze dat niet snappen. Uiteindelijk heb ik een 'grote maten' winkel gevonden waar ik uiteindelijk een korte broek heb kunnen vinden... We noemen het hier maar Size Elephant, want zo voelen we ons hier toch wel een beetje.

Waarom niet meteen weg uit een stad die je zo verschrikkelijk vindt? Nou... Highlights van Vietnam zijn onder andere Halong Bay en Sapa, vanuit Hanoi kan je tours boeken naar deze highlights, maar elke keer kom je vanuit die hemelse plekken terug in deze helse stad. Dus ja, een cruise in Halong Bay omringt door prachtige limestone bergen die uit de zee steken. De eerste dag op de boot doorgebracht en hier geslapen, de tweede nacht gingen we naar een verlaten eiland om te slapen. Activiteiten voor de dag waren bier drinken, in een tube in topsnelheid achter een speedboot over het water hobbelen en hier een nacht geslapen. Dag drie kwamen we in de avond terug in ons hostel. Mijn vriendinnetjes die maar 1 nacht waren gebleven wachtten me op om naar een markt te gaan en te eten, vervolgens een nacht gedanst in het backpackersnachtleven van Hanoi. De volgende dag heb ik mezelf opgesloten in het hostel, 5 meter rechts zat een supermarktje, 2 meter links zat een pinautomaat, verder dan dat ben ik niet geweest... In de avond ging ik met twee andere vrienden in de nachttrein naar Sapa. Het prachtige berglandschap van noord Vietnam. Na een lange trekking door de regen verbleven we bij lokale mensen thuis, met zijn allen loempia's vouwen en vervolgens deze met de rest van het heerlijke avondeten opgegeten. De volgende dag weer een hele wandeling om terug lopen het het dorp Sapa om te eten en weer met de nachttrein naar Hanoi te gaan. En nu gaan de meesten van jullie van me walgen... : ik heb een stukje hond gegeten! Mijn reisgenoten wilden dit proberen en ik vond het een beetje te veel van het goede, maar ik wilde wel van de gelegenheid gebruik maken om een minihapje te proberen, en... hmm... ja, eigenlijk is het best smakelijk. Het gekke is dat je ergens door de geur toch echt proeft dat het hond is. Ik was toch blij dat ik deze maaltijd niet zelf had besteld.

Na deze nachtrit weer een dag in Hanoi om vervolgens de nacht door te brengen in een nachtbus naar Dong Hoi, het Phong Nha National Park, prachtige natuurlijk en bijzondere grotten. Ik heb hier samen met een stelletje uit Amsterdam die ik in de bus had ontmoet een scooter gehuurd om van de natuur te genieten en deze indrukwekkende grotten te bezichtigen.

Toen door naar Hué waar ik twee nachten ben verbleven en daarna door naar Hoi Ann waar ik met twee NL meiden op trok. Hier twee dagen het strand opgezocht en 1 dag met de scooter wat van de omgeving heb kunnen zien. Met hun ben ik doorgereisd naar Nha Trang waar we ook heerlijke dagen op het strand hebben gehad. Hier had ik nog steeds mijn kleding crisis van te weinig kleding, dus ook maar even wezen shoppen.

Na 6 dagen Nha Trang ben ik doorgereisd naar Dalat, in de bergen! Eenmaal aangekomen het stadje maar even verkend. De volgende ochtend zat ik eenzaam aan mijn ontbijt, ook wel eens fijn, want de eenzame momenten zijn zeldzaam. Mijn missie voor de dag was om een waterval op te zoeken. Totdat ik aan de praat kwam met de jongen en het meisje die aan het tafeltje naast mij zaten, zij wilden wel met me mee. Dus hoppa, met mijn twee nieuwe vrienden op naar de waterval. Zo loopt elke dag anders dan gepland en dat vind ik heerlijk. Na zo'n 7 km lopen kwamen we aan en we konden met een achtbaantje naar beneden om de waterval te zien, hilarisch! In de avond kwam Angelique terug in Dalat. Een van de meisjes waar ik in Hoi Ann en Nha Trang mee op trok. Zij ging eerst naar Saigon en toen terug naar Dalat. Dus met haar twee heerlijke dagen op de scooter doorgebracht, crossend door het prachtige landschap van Dalat.

Waar ik bijna elke blog mee eindig, is dat het vaak zwaar is om afscheid te nemen van de mensen waar je een leuke tijd mee hebt. Maar wat het dan wel weer zo leuk maakt is mensen weer te ontmoeten op plaatsen waar je het niet verwacht! Zo kwam ik Halong Bay een stelletje tegen waar ik mee heb gepraat tijdens het tuben, waarbij ik geen camera had en zij wel, en ja hoor, zo ben ik ineens wat tube foto's rijker. Zo werd ik in Hué ineens achterna gerend door iemand met zn chopsticks nog in zijn handen 'Hey Janet, how are you?', ik kijk achter me en zie een bekend gezicht, absoluut geen idee waar ik hem eerder had ontmoet, 'wanna join us for a beer?', 'sure', na 5 minuten bij hem aan tafel te zitten drong ineens tot me door dat hij in dezelfde cabine lag in de nachttrein van Sapa naar Hanoi en we hadden samen met Barry waarmee ik in Sapa was een gezellig gesprek gehad, en uiteindelijk hem in Hoi Ann weer tegen het lijf gelopen. Dit maakt het reizen zo leuk, na een korte kennis making ben je meteen vrienden en doordat de meesten eenzelfde route volgen kom je elkaar vaak nog eens tegen.

Eindelijk eens een beetje kort gehouden, daarvoor in de plaats zijn er extra foto's bij deze blog! Ook nog van de laatste dagen in Laos, waar we het nieuwe jaar vierden, het jaar 2555, één groot feest. In de hoofdstad van Laos, Vientiane, zijn we met onze pas gekochte waterpistolen de straat op gegaan, de tweede dag hebben we de hele middag op een festival terrein gedanst (uiteraard met waterpistool) en de derde dag waren we toch wel lichtelijk kapot... Maar nee, de Lao weten van geen ophouden, die weten te feesten. Ik vond het jammer om Laos te verlaten, maar ik heb expres een aantal plekken overgeslagen zodat ik een extra reden heb om terug te komen in dat heerlijke land.

Nu nog twee weken genieten in Vietnam en dan vlieg ik naar Bangkok om samen met Richard en Sophie het zuiden van Thailand onveilig te maken!

Veel liefs! xxx